definitely maybe

 photo q1_zpsc403d1c6.jpg Darwin Insigne Ricamonte
4107 CAVITE PHI

  A doodler, potterhead, pianist, football fan. A servant. What you need to understand about me is that i'm a deeply emotional person. I don't need anyone to think i'm cool make me feel fine about myself. I rarely get angry. I rarely cry. I guess I do get excited a lot. ツ

The one who got away.


 photo Q2_zpsb328ae28.jpg Photobucket Photobucket Photobucket
free counters
Since Sept. 29, 2012
doodles by hesezrawr  photo q4_zpsf15efe9e.png read more about this blog. Photobucket
Animated Superman Logo  photo q3_zpse4041587.png

"And the blog is back, but not the blogger."

Tumblr confession:


Sabi ko sa sarili ko sa tuwing gagawa ako ng ganitong post dapat maging totoo talaga ako.
Kaya eto, susubukan ko na naman ulit. Naisip ko , naghahanap pala ako ng pansin dito sa tumblr. yung tipong kapag may kumakausap na iba sa gusto kong kausap gusto ko ako lang munaiulit kausapin niya. oo nagdedemand ako ng attention kasi ayaw ko nung pakiramdam na nakakalimutan. Siguro kasi sanay ako na laging masaya kaya hindi ko matagalan yung pagkasenti ko kapag feeling ko mag isa ako.

Hindi naman talaga ganyan yung mismomng sinabi ko kanina, nagtype na kasi ako tapos tang ina lang nawala tapos hindi ko na narecover, mahabang kwento pa. basta ang point ko, ayaw ko mag isa.

Pagdating sa mga iba kong kaibigan dito sa tumblr, minsan parang ang awkward na makipag usap sa kanila, sobrang tagal na kasi bago sila makaalala ulit. Naiintindihan ko naman na hindi lang naman pakikipag usap saken ang dapat nilang gawin sa buhay nila, pero kasi sa sobrang tagala na hindi na sila nagpaparamdama hindi mo maiiwasang isipin na nakaliot na sila. Siguro pana-panahon yung mga nakakausap ko dito, sana wag dumating yung time na hindi ko na makakausap yung mga kaibigan ko ngayon. Sobrang saya ko kasi sa kanila. Kaya sana lagi tayong masaya :)

  1. hesezrawr posted this